Een werknemer tekende jarenlang dat hij afzag van pensioenopbouw. Toch vond de kantonrechter die verklaringen nietig. Advocaat Jim Kaldenberg bracht de discussie terug naar de pensioenregeling zelf.

Fruitmasters had vrijstelling van het bedrijfstakpensioenfonds omdat het zelf een pensioenvoorziening had. Volgens de rechter mocht die constructie niet worden gebruikt om de werknemer buiten iedere regeling te houden.

Kaldenberg stond de werknemer bij. De verdedigde positie verschoof de vraag: niet alleen of iemand bewust tekende, maar eerst of het wettelijke stelsel deze keuze toeliet. Die benadering vond steun bij de rechter.

De werkgever wees op herhaalde instemming en informatie over kosten en pensioen. Dat was een serieus tegenargument. Maar volgens de rechter konden partijen zo niet aan de verplichtstelling en vrijstellingsvoorwaarden ontkomen.

Kaldenberg vroeg ook om reglementen en gegevens voor de schadeberekening. De werkgever moest die voor zover mogelijk verstrekken. Dat maakte van een juridisch oordeel een concrete volgende processtap.

De schadeclaim kende wel grenzen. De rechter beperkte de relevante periode tot dertien september tweeduizend negentien tot één augustus tweeduizend vierentwintig. Ook niet betaalde werknemersbijdragen moesten worden meegewogen.

De schadebegroting bleef open en een deskundige moest helpen. De claim tegen de pensioenadviseur werd inhoudelijk niet gevolgd. Deze uitspraak is dus geen eindoverwinning tegen alle partijen.

Het werk van de advocaat zat in het juiste vertrekpunt en het gerichte informatieverzoek. De uiteindelijke vergoeding is met deze bronnen niet vastgesteld. Lees de analyse op Arbeidsrecht in Nederland.