Transitievergoeding: prawo, obliczenie i zapłata w 2026

1. Kiedy powstaje prawo?

Zwykle przy zwolnieniu z inicjatywy pracodawcy i niekontynuowaniu przez niego umowy terminowej. Nabywanie zasadniczo zaczyna się pierwszego dnia, bez potrzeby dwuletniego stażu. Choroba podczas lub przed zwolnieniem sama nie wyklucza prawa.

Własne wypowiedzenie zwykle nie daje prawa, z wyjątkiem na przykład poważnie zawinionego działania pracodawcy. Odrzucenie oferowanego przedłużenia też może wpływać na wynik. Sprawdź więc nie tylko formalne pismo, ale propozycje sprzed końca. Przy VSO trzeba wyraźnie uzgodnić świadczenie: ustawowe roszczenie nie powstaje automatycznie.

2. Rozpoznaj ważne wyjątki

Wyjątki obejmują poważne zawinienie pracownika, osiągnięcie właściwego wieku emerytalnego, upadłość i niektórych młodych pracujących mało godzin. Przy przyczynach ekonomicznych zastąpić świadczenie może ważne rozwiązanie cao. Znaczenie ma też terminowa oferta kontynuacji lub równoważnej umowy. Dokładnie oceń ofertę i warunki.

Same problemy finansowe nie zwalniają automatycznie pracodawcy. Nie każde natychmiastowe zwolnienie oznacza też bez dalszej oceny brak transitievergoeding. Warunki i wyjątki muszą pasować do faktów. Przy odmowie zapytaj o konkretną podstawę ustawową i zachowaj dokumenty pozwalające ją sprawdzić.

3. Ustal pełny staż

Zestaw wszystkie początki i końce. Kolejne umowy terminowe oraz wcześniejsza praca u następującego pracodawcy mogą się liczyć, na przykład przez agencję, następnie bezpośrednio przy tych samych zadaniach. Przerwy i starsze umowy mają osobne zasady. Przerwa nie zawsze jest stażem przepracowanym, mimo powiązania umów do obliczenia.

Porównaj staż z propozycji z historią i odcinkami. Zwróć uwagę na przejęcie przedsiębiorstwa, nową nazwę i zmianę godzin. Nie przyjmuj automatycznie daty najnowszej umowy. Przy różnicy zażądaj rozbicia uwzględnionych i pominiętych okresów.

4. Użyj właściwej pensji miesięcznej

Podstawa jest szersza niż sama pensja zasadnicza z ostatniego odcinka. Według właściwych zasad mogą liczyć się dodatek urlopowy, stała wypłata roczna i określone stałe lub zmienne składniki. Przy zmiennych godzinach i wynagrodzeniu istotne są okresy odniesienia. Przelewu netto lub zwrotu wydatku nie można po prostu dodać jako brutto.

Zbierz aktualne odcinki i, gdy potrzebne, dłuższe dane premii, prowizji lub innych zmiennych składników. Wyraźnie uwzględnij chorobę, urlop i zmiany godzin zniekształcające normalny dochód. Chodzi o ustawowe pojęcie płacy, nie mnożenie ostatniego przelewu przez lata. Poproś o podstawę każdego składnika. Jeżeli wypłacono niższe wynagrodzenie z powodu choroby lub urlopu, zasady obliczania nakazują przyjąć wynagrodzenie, które zostałoby uzyskane bez tej choroby lub tego urlopu. Tymczasowo niższa wypłata nie obniża więc automatycznie podstawy obliczenia.

5. Główny wzór i limit

Wzór to 1/3 właściwej miesięcznej pensji brutto za pełny rok i proporcja za pozostałą część. Limit w 2026 wynosi 102 000 euro brutto lub roczną pensję brutto, gdy wyższa. Umowa może dodatkowo przewidywać korzystniejszą odprawę: nie myl jej z ustawowym limitem transitievergoeding.

Prosta kontrola ujawnia błędy. Sześć pełnych lat i podstawa 3 300 euro daje 6 × 1/3 × 3 300 = 6 600 euro brutto przed szczególnymi korektami. Oddziel aanzegvergoeding, urlop i zaległą pensję. Wynik nie przesądza dodatkowej billijke vergoeding za poważne zawinienie.

6. Zapłata, odsetki i koszty

Świadczenie zasadniczo wypłaca się w miesiąc po końcu. Przy ustawowych warunkach możliwe są raty przez maksymalnie sześć miesięcy. Od niezapłaconej kwoty należą się odsetki ustawowe od miesiąca po końcu. Raty nie uzasadniają usunięcia pierwotnego terminu zawitego z kalendarza.

Określone koszty przejścia lub zatrudnialności mogą być warunkowo odliczone. Zwykła nauka nie jest automatycznie odliczalna. Zapytaj o koszty i zgodę lub inną podstawę. Świadczenie podlega podatkowi; potrącenie nie określa dokładnie ostatecznego obciążenia. Mogą zmieniać się też programy zależne od dochodu: oddziel brutto, netto i dodatki socjalne.

7. Dochodzenie brakującej lub zaniżonej kwoty

Od razu zażądaj szczegółowego wyliczenia i dopłaty. Przy żądaniu wyłącznie transitievergoeding według Rechtspraak wniosek musi wpłynąć do kantonrechter w trzy miesiące od końca umowy. Przypomnienie, obietnica lub negocjacja nie zachowują automatycznie terminu. Zaplanuj pomoc znacznie przed ostatnim tygodniem.

Inne wnioski związane ze zwolnieniem mogą mieć krótszy termin, często dwa miesiące. Zbadaj więc także szerszy problem. Zachowaj umowy, odcinki, pismo kończące, oferty przedłużenia i przelewy. Po częściowej zapłacie jasno wskaż sporną resztę. Ogólne zrzeczenie roszczeń może utrudnić późniejsze dochodzenie.

Praktyczna lista kontrolna

• Sprawdź stronę kończącą i wskazany wyjątek.
• Zestaw pełną historię umów.
• Ustal właściwe brutto według składników.
• Poproś pisemnie o wyliczenie i zapłatę.
• Dopilnuj trzymiesięcznego terminu sądowego.